Reisverslag (deel 4)Komodo & Bali(slot)

Voor bij het reisverslag:Als u bij het lezen een foto aanklikt dan wordt deze vergroot. De foto's kunnen na aanklikken ook als diashow bekeken worden. Als u een link, bij voorbeeld: Namasté aanklikt dan wordt deze geopend en wanneer verwezen wordt naar de kaart van Indonesië, dan kan deze opgeroepen worden door de link: kaart van Indonesië aan te klikken.

kaart

Dag 20: woensdag 16 september 2015,

We gaan varen vandaag! Na een puik ontbijt in ons prima eco hotel worden we opgehaald en naar de haven gebracht. Een levendige haven, met veel boten; Labuan Bajo (kaart van Flores).

We ontmoeten onze locale gids. Hij neemt ons mee naar een klein geel bootje. Wanneer we aan boord gegaan zijn worden we naar een grotere boot gevaren. Onze boot ziet er goed uit! Een echte houten boot, leuk! Achter op het dek is een soort zithoek waar ook gegeten wordt. We hebben onze eigen 2 persoonshut. De hut zelf is niet veel groter dan het bed maar er is daarnaast ook een klein badkamertje met een douche erbij. Op het bovendek staan 2 grote zitzakbanken en nog een niveau hoger staan 2 riante ligbedden. Dat ziet er heel goed uit! We installeren ons op de bedden en genieten van het uit de haven varen, de zee op. Er zijn parasols boven ons hoofd gespannen.

We krijgen koffie en water; helemaal goed! Het zijn grappige boten hier. Heel anders dan bij ons. Heerlijk varen zo, met het windje erbij. Overal om ons heen eilandjes, soms wel héél erg mini. We krijgen een lunch op het achterdek geserveerd. Mie, salade, saté, watermeloen. Het ziet er allemaal heel smakelijk uit en zo smaakt het ook!.

Wij zijn de enige passagiers aan boord. De vrouw van de kapitein en hun kind zijn ook boord.

We maken een stop bij Pantai Merah een eiland dat bekend staat om zijn wonderbaarlijk mooie koraalrif. Met het kleine bootje worden we naar een strandje gebracht om heerlijk te zwemmen en te snorkelen. Het is hier wel erg ondiep. Je moet uitkijken dat je niet met je buik over het gekartelde koraal raspt. Of dat je met je flippers van alles stuk maakt als je even niet goed oplet waar je je voeten neerzet. Het water is weer heerlijk van temperatuur en de onderwaterwereld ongelofelijk mooi.

Voldaan van het zwemmen keren we terug naar de boot. We varen verder naar Rinca (kaart van Flores), het eiland waar we de Komodovaranen; de drie meter lange, prehistorisch "monsters" waarvan de westerse wereld het bestaan tot 1911 niet kende, zullen zien. Er staat hier trouwens ook een waarschuwingsbord voor krokodillen ...

Als we op het eiland aankomen kopen we kaartjes voor het natuurpark en lopen met een gids van het park rond. Tot een paar jaar geleden waren er zogenaamde ‘feedings” waarbij de varanen werden gevoed. Hoewel dat een spectaculair gezicht was had het tot gevolg dat de varanen niet meer hoefden te jagen. Daarom is men ermee opgehouden. De varanen blijven echter wel steeds naar deze plek terugkomen dus de kans op een ontmoeting is groot.

En dat klop, al gauw zien we de eerste varaan. Er zijn er hier 2000 op het eiland dat ongeveer 22 km bij 8 km groot is. Een jonge varaan rent om ons heen; best snel en duidelijk erg levenslustig!.

Een groep van 3 oude varanen ligt bij elkaar. Ze kijken wat lui en lodderig uit hun ogen, maar zien er toch nog gevaarlijk genoeg uit met hun bijzondere ogen en gespleten slangen-tongen die steeds in en uit hun bek te voorschijn komen. Ze hebben een hele dikke buik. Niet gek, we horen dat ze gisteren een hert verorberd hebben!

Daarna spotten we in het bos een vrouwtjes varaan die haar kuil met eieren bewaakt. De vrouwtjes die hun nest bewaken zijn het gevaarlijkst; daar moet je het meest voor opletten. Ze kunnen heel agressief zijn. Als ze haar bek opendoet zien we slierten giftig slijm.

Het dodelijke speeksel waar deze varanen zo berucht om zijn bevat meer dan 50 giftige bacterie soorten. De varanen bijten hun prooi en wachten geduldig af tot het gif zijn werk gedaan heeft. Een prooidier gaat er gegarandeerd aan dood. Als een mens gebeten wordt moet ie zo snel mogelijk naar Bali vervoerd worden; er is 24 uur de tijd voor antigif. Het antigif kan niet op Floris bewaard worden omdat daar de elektriciteit niet gegarandeerd is, en dus de goede bewaartemperatuur niet gewaarborgd kan worden.

Een vrouwtjes varaan maakt verschillende kuilen voor haar eieren. De echte legkuil met de eieren en een paar valse kuilen, om verwarring te stichten. 20 procent van de eieren komt maar uit. Het vrouwtje bewaakt de kuil tot na de regentijd. In de regentijd worden de sporen door het water uitgewist en zou het nest veilig moeten zijn.

Een gemiddelde volwassen varaan is ongeveer 3 meter. De varanen eten vooral buffels, apen en herten ..... maar mensen lusten ze ook wel. Het blijft dus oppassen geblazen. Het dorp op het eiland heeft sinds een jaar of 5 een omheining, omdat het toch nog wel eens mis ging ...

Komodo varanen worden ongeveer 40 tot 50 jaar oud. Soms eten ze (kleine) soortgenoten op. Het is een heel speciale belevenis om zo tussen deze imposante mythische dieren te lopen ook al weet je natuurlijk ook dat de vrije natuur door de mensen een handje geholpen wordt zodat de varaan niet alleen beschermd is maar zich ook aan de bezoeker/toeristen als attractie toont

We zien nog meer varanen bij het water en nog veel meer andere wilde dieren; vrolijke baardaapjes, herten en in de verte visarenden. Als we uiteindelijk weer vertrekken varen we een stuk verder totdat we tegen zonsondergang aanleggen aan de lange steiger van een kleurrijk moslim vissersdorp. Het is een leuk klein dorpje, maar erg primitief. De rode avondlucht is bijzonder fraai.

We varen weer een stuk verder en komen aan aan bij een dicht bebost mangrove-eiland. We laten vlak voor de kustlijn ons anker zakken.

Op het mangroven eiland zijn veel giftige slangen maar vooral heel veel flying foxes (vleermuizen). Ze slapen met duizenden en duizenden op het eiland en om 18.15 is het zo ver. Dan vliegen de vleermuizen massaal uit. Ongelofelijk! Een kwartier lang durende uitstroom van duizenden vleermuizen in het avondlucht. Ze gaan fruit zoeken op het vasteland en zullen ongeveer 12 uur wegblijven om vervolgens weer terug te keren. Een heel bijzonder schouwspel om te zien!

Als alle vleermuizen onderweg zijn tuffen wij door naar een ankerplek voor de nacht. We gaan voor anker vlak bij het eerder bezochte vissersdorp. Er is een heel smakelijk diner voor ons klaargemaakt.

Na het diner zitten we nog een hele poos op het achterdek na te praten. Dan duiken we onze kooi in. Gelukkig is er airco, dat scheelt zeker, maar om 11 uur gaat de aggregaat uit en dus ook de airco, dat is jammer want onze aanvankelijk koele hut wordt al heel snel heel warm. Toch slapen redelijk.

Dag 21: donderdag 17 september 2015,

Als steeds deze vakantie worden we ook nu weer wakker met een stralend zonnetje. In de 3 weken dat we nu onderweg zijn hebben we nog geen regendruppel gehad! Heerlijk.

We hebben nog een mooie dag op het water voor de boeg. Oorspronkelijk was er een misverstand met de kapitein die dacht dat hij ons vroeg in de ochtend al kon dumpen, maar daar zat hij toch naast. Na enige strenge blikken van Jan-Arend en nadat wij ons reisprogramma meerdere malen voor zijn neus gehouden hadden, gaat hij overstag. De vaart naar een tweede varaneneiland (Komodo; wel in het programma) zit er niet meer in (vinden wij niet erg) maar dat wordt goedgemaakt met wat extra zwem en snorkelstops. Lekker vooruitzicht!

We ontbijten op het achterdek. We krijgen een soort tosti achtig iets, met allerlei gekleurde hagelslag er doorheen. Bijzondere kombinaties!

Na het ontbijt gaan we varen. We varen naar een eerste eiland toe waar we aan land gezet worden op een parelwit verlaten strandje . De kapitein en vrouw en kind gaan ook van boord. Heerlijk gezwommen, gesnorkeld en geluierd in de zon. Krijg we nooit genoeg van! Een echte bounty eiland ervaring.

We keren terug naar de grote boot en varen verder. Opeens herrie - lawaai - hysterisch schreeuwen - huilen. Vooral van moeder en kind. Wij zitten op het voordek en kunnen niet zien wat er gebeurt.

De bemanning loopt nerveus over het dek. Het heftige gekrijs duurt zeker 20 minuten. Heel akelig! Onze gids komt naar ons toe. Wij dachten dat iemand misschien erg gevallen was of zo, maar nee dus. "Family matters" zegt onze gids. De kapitein heeft een heftige ruzie met zijn vrouw. De gids voelt zich erg opgelaten en vindt het terecht erg onprofessionee gedragl van de kapitein.

Als er even later weer gegil klinkt gaat de gids er weer heen en blijft hij er bij. De andere bootjongens kijken ook heel benauwd en een beetje beschaamd. De brullende kapitein heeft het schip inmiddels stil gelegd. Heel naar allemaal.

Uiteindelijk varen we weer door, naar een ander strandje waar we - op een vriendelijk manier gedumpt - worden zodat op de boot orde op zaken gesteld kan worden.

Ook deze stop is weer heerlijk. Lekker water, heel veel vissen. Eén heel klein visje zwemt steeds heel bewust tegen onze benen aan alsof hij de aanval kiest. Gek en irritant gevoel. Brutale visjes hier! Vanaf het strandje zien we dat de vrouw en het kind van de kapitein van boord gaan in het kleine bootje en op Flores worden afgezet..

We zien een paar keer een grote school vissen met z'n allen te gelijk en in volle vaart uit het water springen en over het watersheren. Fantastisch om te zien! Wat een heerlijk strandje weer! Ondanks ons smeren en het shirt aanhouden verkleuren we weer aardig in de zon!

Daarna keren we voor de laatste keer terug aan boord en wordt onze laatste lunch hier in elkaar geflanst.

Wat zijn eerder dan volgens programma had gemoeten weer in de haven; ongeveer 13.30 uur, maar het waren twee geweldige dagen. Voldaan gaan we naar onze kamer en relaxen nog even op ons balkon en bij het zwembad. Even contactmomentje met thuis. 's Avonds een heerlijk diner in het hotel.

Dag 22: vrijdag 18 september 2015,

Vroeg op, 6 uur ontbijt, 6.45 vertrek. Weg van dit lekkere hotel, op naar het vliegveld. Vandaag verlaten we Flores en keren terug naar Bali waar we nog een volle week zullen hebben.

We zijn er keurig op tijd op het nieuwe vliegveld van Labuan Bajo. Het is er erg modern. Half 9 zouden we de lucht ingaan maar om de een of onverklaarbare reden is er een fikse vertraging. Irritant, maar voor anderen, die aansluitende vluchten elders hebben, is het vervelender dan voor ons! Veel nerveuze mensen om ons heen. Uiteindelijk vertrekken we 2 uur later dan gepland. Het vliegtuig zit helemaal vol. Het is een goede vlucht.

Op de luchthaven van Denpasar Bali (kaart van Bali) worden we keurig opgewacht door een chauffeur die zich ook al afvroeg waar we bleven; de vluchtnummers waren ook allemaal veranderd. Het is een vriendelijke chauffeur. We hebben een goede rit naar Ubud. Maar het is erg druk; files!

In een prachtig groene omgeving, net buiten het centrum van Ubud (kaart van Bali), maar op loopafstand van diverse bezienswaardigheden logeren we in het Greenfield hotel. We hebben een geweldig mooie kamer, ruim, en een luxe badkamer. Een heel groot balkon met nog een keukentje erop, je kunt er ook zelf koffie en thee zetten.

Maar het mooiste is het uitzicht! We kijken direct op de rijstvelden. Mensen zijn er bezig rijst te planten. Echt heel fraai, en er is nog wifi ook! Het hotel heeft een pendeldienst met busjes die je gratis overal in de stad brengen en ophalen. Maar wij lopen het meest; prima te doen en leuk om de bedrijvigheid zo te zien.

Wij gaan naar het centrum. Wat een drukte! Waar komen die mensen allemaal vandaan? Het lijk of alle toeristen van Bali hier zitten. Meer toeristen hier dan we tot nu toe in 3 weken zagen! Heel veel uitnodigende winkeltjes en lekkere drink tentjes. We kopen wat souvenirs en Ingrid laat een paar mooie hessen maken. Kleding laten maken is hier heel goed te doen; niet duur, mooie bijzondere stoffen en uitstekende kwaliteit!

We eten s avonds smakelijk in één van de vele restaurants, zelfs nog met een roseetje erbij. Niet de lekkerste rosé ooit gedronken, maar wel heel zomers en heel vakantie!

Op de warande van ons hotel maken we koffie en zitten we nog even na. Heerlijk, ons hoofd zit vol verhalen en indrukken. We zijn best moe!

Dag 23: zaterdag 19 september 2015,

We genieten van een goed buffet ontbijt na een goede nachtrust. Vandaag hebben we de hele dag om lekker door Ubud te slenteren. We lopen de stad weer in. Het is warm, maar het is een walhalla om te shoppen. De hele dag gaan we allerlei toko's in en uit. Veel art shops en boetieks. Mooie sarongs, allerlei kleding, beeldjes en handgemaakte poppen voor Fenna.

We brengen een bezoek aan de locale markt en aan het apenbos van Ubud.

In het apenbos kun je heerlijk wandelen. Het bos wordt bewoond door meer dan 600 Balinese langstaart makaken. De apen zijn best wel tam. Ze zijn duidelijk gewend aan de aanwezigheid van mensen. Ze weten echter ook dat zij de baas zijn in het bos en jij de bezoeker. De apen zijn hondsbrutaal. Als je eten bij je hebt en het is niet goed verborgen, weet je zeker dat het gestolen wordt door de apen.

Maar ook andere dingen, zoals portemonnees en camera’s, vallen wel eens ten prooi aan de nieuwsgierigheid van de apen en worden weggeritst. Ondanks alle waarschuwingen zijn er toch altijd weer mensen die het laten gebeuren! Leuk voor de wel oplettende bezoeker ... ietsje minder voor de slachtoffers. Veel moeders met babyaapjes.

In het bos zijn ook een aantal tempels die we bezoeken

Niet een dag om verder heel veel over te schrijven maar wel een heerlijke dag, waarin je op het eind helemaal drijfnat bent van het zweet, en waarop je je ene been niet meer voor de andere krijgt!

Jan-Arend neemt aan het eind van de dag een lekkere massage. Prima verzorgd inclusief scrub behandeling en een dompelbad in een bad vol bosjes sandelwood.

Dag 24 t/m 28: zondag 20 t/m donderdag 24 september 2015

Vandaag gaan we op tijd naar Amed, met de auto. Amed is een klein vissersdorpje aan de oostkust van Bali verscholen in een veel ruiger landschap dan op de rest van Bali. De route er naartoe is prachtig. Niet ver van Amed (kaart van Bali) hebben we nog een keer een mooi uitzicht op een terrassen rijstveld. Dat uitzicht verveeld nooit!

In Amed komen we in een klein resort terecht: Kembali Beach Bungalows. Het hotel wordt beheerd door Nederlanders. Er is een zwembad, niet erg groot, maar genoeg om lekker af te koelen, en vlak erachter ligt de zee. Er zijn heerlijke relax stoelen. Er zijn maar een stuk of 8 huisjes.

Hier brengen we de laatste dagen van onze vakantie door. Sinds onze reis naar Birma proberen we een lange avontuurlijke reis altijd af te sluiten met een paar dagen chillen aan een strand of zo. We moeten er straks immers weer een jaar tegenaan voordat we weer op reis kunnen en dan moet je wel een beetje uitgerust thuiskomen.

Amed is erg klein. Er had wat ons betreft wel iets meer reuring in het dorp mogen zijn. Het is een langgerekt lintdorp langs de zee. Er loopt 1 lange weg met een aantal hotelletjes als de onze, en een aantal eettentjes.

Dit gebied is bekend om zijn duikplekken. Er zijn ook diverse duikscholen.

Op een paar meter vanaf het strand voor ons hotel wordt de zee langzaam dieper en begint er een oogverblindend mooi koraalrif. Dankzij de verborgenheid van Amed en de betrokkenheid van de lokale bevolking bij het beschermen van het rif, is het zeeleven hier nog heel uitbundig. Er zwemmen ontzagwekkende rifsteenvissen en barracuda’s, kleurrijke papegaaivissen, snelle trompetvissen en gracieuze schildpadden.

Het is er inderdaad erg mooi en we snorkelen dan ook elke dag veel en lang. Fijn dat we onze eigen snorkelspullen bij ons hebben. Snorkelen is leuk, maar je moet wel de goede spullen hebben zodat je uren achtereen relaxed kan dobberen zonder steeds boven water te moeten komen om water uit te spugen, je bril te ontwasemen en je bril weer in orde te brengen.

Het koraal is tot vlak bij het strand, dus je moet echt heel voorzichtig in en uit het water komen. Zwemschoenen zijn onontbeerlijk! De kleurrijke vissersbootjes contrasteren fel met de donkere ietwat grijzige stranden.

Onze kamer is een klein huisje, ook heel comfortabel. Er is een waranda voor de kamer, er is een badkamer, en een heerlijk bed en een goede airco. Je kunt hier niet dineren, maar er zijn voldoende kleine restaurants in de directe omgeving en er wordt een prima ontbijt geserveerd.

Elke vond zoeken we een ander restaurant. We lopen langs de diverse zoutpannen gevuld met in de zon schitterende zoutkristallen. De zoutproductie in Amed is weliswaar aan het afnemen, maar het is nog altijd erg belangrijk in deze regio. We waren van plan om een brommertje te huren en daar mee de omgeving te verkennen. Op onze weg naar Amed toe zagen we prachtige rijstterrassen en dorpjes. Het huren van een brommertje is zo geregeld en al ben je niet verzekerd; iedere toerist tuft erop los.

Voor ons is het brommeren er niet van gekomen. Onze reis had al zoveel mooie tochten opgeleverd dat een pas op de plaats en relaxen op deze plaats eigenlijk de perfecte afsluiting van onze vakantie was.

Dag 29: vrijdag 25 september 2015,

Vandaag volgt de transfer naar het vliegveld van Denpasar voor de terugvlucht naar Amsterdam.

Het wast een heerlijke vakantie!

Schagen, april 2016

Jan-Arend van Boeijen en Ingrid Vogelesang
email: info@travelbyphoto.nl - website: www.travelbyphoto.nl

create
counter